Simon Carmiggelt
Citaten van: Simon Carmiggelt
Simon Carmiggelt (1913-1987), Nederlandse journalist, schrijver en dichter, onder meer bekend om zijn ‘Kronkels’. Cabaretteksten schreef hij voor onder meer Wim Kan en Wim Sonneveld, waaronder Sonnevelds conférences Croquetten en De jongens. In 1961 werd Carmiggelt de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1977 de P.C. Hooft-prijs voor het jaar 1974.
Overzicht van boeken van Simon Carmiggelt
Dikke veertigers kunnen twee dingen doen: trimmen, of op zoek gaan naar een kleermaker met tact.
Als een Zwitser nog eens de Nobelprijs krijgt, zal het zijn voor een hotelrekening.
Wie een Antwerpenaar op straat staande houdt en vraagt: ‘Calvijn?’ krijgt nooit ten antwoord: ‘Ja, die ken ik.’ En dat is een machtig voordeel.
Er is rechtvaardigheid. Als je veel geduld hebt.
Wanneer spiegels niet breken worden ze oud. Ze krijgen zo hier en daar een donkere vlek. Maar wat ze bijna tragisch maakt, is de vermoeidheid van het glas dat zijn plicht blijft doen. Het heeft zó veel gezien dat er niet meer is. Het is aan het eind van zijn krachten. Het snakt ernaar, eindelijk niet meer hoeven te kijken.
Kameel: dier dat op de laatste scheppingsdag werd gemaakt van stukjes die toch over waren.
Mijn kleinzoon:
‘Nederland is dus eigenlijk wat ze om Amsterdam heen gebouwd hebben.’
Ik heb maar ‘ja’ geantwoord want de meeste Amsterdammers zien het zo.
Een journalist moet nooit laten blijken dat hij iets niet snapt. Als hij uitsluitend publiceerde wat hij wel snapte hadden we niet alleen witte benzine maar ook witte kranten.