Simon Carmiggelt
Citaten van: Simon Carmiggelt
Simon Carmiggelt (1913-1987), Nederlandse journalist, schrijver en dichter, onder meer bekend om zijn ‘Kronkels’. Cabaretteksten schreef hij voor onder meer Wim Kan en Wim Sonneveld, waaronder Sonnevelds conférences Croquetten en De jongens. In 1961 werd Carmiggelt de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1977 de P.C. Hooft-prijs voor het jaar 1974.
Overzicht van boeken van Simon Carmiggelt
Er zijn twee soorten dorst. De zondige, die sterke drank wil om de bijbehorende mist en derhalve nooit geheel kan worden gelest. En de kuise, die met een koud flesje sodawater uit de brand is.
Het is een klein lelijk stadje en er gaat weinig om. Zelfs van de upper ten zijn er maar negen.
De charme van een door het tempeest der jaren beproefde echtverbintenis ligt voor een belangrijk deel in de bereidheid van beide partners, harmonisch te luisteren naar elkanders gezeur.
Bij oude mensen wordt vergeten meestal gezien als een bewijs van aftakeling. Maar er lijkt me ruimte voor de stelling dat de geest zich, als het lichaam, regelmatig ontlast van alles wat verteerd is. Wie zijn hele leven heeft onthouden wordt waarschijnlijk stapelgek.
Bij het klimmen der jaren vind ik eigenlijk niks meer zò lekker dat ik er naar kan verlangen. Ik weet alleen dat ik sommige kookboektrouvailles onmogelijk door mijn strot kan krijgen.
Het ouderschap is een staat van levenslange broedsheid.
Sommige drastisch geautomatiseerde droomkeukens hebben veel weg van een ruimte-laboratorium. Tant de bruit pour une omelette. Als je maar lang genoeg wacht, krijgen oude zegswijzen nieuwe inhoud.
Het huwelijk van Henri en Aleid doet mij denken aan een oorlog, die wordt voortgezet, ofschoon de generaals al lang weten dat hij verloren is.