Simon Carmiggelt
Citaten van: Simon Carmiggelt
Simon Carmiggelt (1913-1987), Nederlandse journalist, schrijver en dichter, onder meer bekend om zijn ‘Kronkels’. Cabaretteksten schreef hij voor onder meer Wim Kan en Wim Sonneveld, waaronder Sonnevelds conférences Croquetten en De jongens. In 1961 werd Carmiggelt de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1977 de P.C. Hooft-prijs voor het jaar 1974.
Overzicht van boeken van Simon Carmiggelt
Als alle dochters bijtijds inzien dat hun ouders gelijk hebben is het overbevolkingsprobleem geruisloos opgelost en blijft de wereldliteratuur ongeschreven.
Het probleem dat de ontploffing van het seks-taboe in de letteren meebrengt is de overdaad aan obscene mededelingen. Er blijft niets meer te raden over. Daardoor ontstaat een soort erotische geluidshinder die je doof schreeuwt.
Het duurt in huwelijken heel lang tot je de staat hebt bereikt dat je zò lang kunt zwijgen, zonder dat een van de twee denkt: Zou d’r wat wézen?
In verlepte cafés gaat het altijd over vroeger, toen alles beter was, want daarover kan geen verschil van mening bestaan.
Er valt op deze wereld niets te lachen, maar als je daar nu maar van uit gaat, valt er nog een hoop te lachen.
Voetbal is het enige universele volksvermaak. Ik bedoel – iedere dictator begint met de vernietiging van de literatuur, maar er is nooit een geweest die het voetbalspel heeft aangedurfd.
Leven is leren hoe je netjes sterven moet.
Schrijven is groeien tot analfabeet.
Handelen – stikken in hetgeen je doet.
Maar lachen àlles wat ik zeker weet.
Kunstenaar is nog de enige onbeschermde titel in ons diplomaland. Je kunt het van de ene op de andere dag worden, door een eenvoudig wilsbesluit.