Simon Carmiggelt
Tag: Schrijvers
Dagelijks stukjes schrijven is een gek vak. Soms vragen de mensen: ‘Wanneer houd je er eens mee op?’ Ik denk zelf ook wel eens: ‘Ik hou ermee op.’ Maar dan hou ik er niet mee op. Je moet er pas mee ophouden, geloof ik, als je nooit meer denkt: ‘Ik hou ermee op’. Maar dan hou je er niet meer mee op.
Wie schrijft, wenst begrepen te worden door allen die zijn taal kennen.
Alle grote dichters worden van nature, onvermijdelijk, criticus.
Troost voor slechte schrijvers: Moed houden, kerels, ’t komt er eigenlijk alleen maar op aan het boek van een ander op zo’n manier na te vertellen, dat geen sterveling het voorbeeld meer herkent.
Men wordt schrijver door de drift voor de vorm. De inhoud is punt twee.
Er zijn geen goede schrijvers. Soms ontstaat in ons land een goed boek, dat op het gemiddelde peil geen invloed heeft. De goede boeken zijn meestal afkomstig van zonderlingen, liefhebbers die stiekem schrijven in het holst van de nacht en niets te maken hebben met het literaire leven, met de levende literatuur als geheel.