L’écrivain original, tant qu’il n’est pas mort, est toujours scandaleux.
Simone de Beauvoir
Tag: Schrijvers
De taal is een handschoen die strak om de huid van de inhoud getrokken is. Je moet er een heleboel weggooien, voor je die ene vindt, die precies past. Schrijven is schrappen.
Alleen dan is het voor een schrijver de moeite waard geschreven te hebben, als hij de zekerheid heeft hardop uit te spreken wat zijn publiek wel heeft geweten, maar altijd heeft verzwegen; wat het gedroomd heeft, maar bij het ontwaken verdrongen.
Wie te dom is om een schilderij te verzinnen, kan altijd nog in de spiegel kijken en uit de krant overschrijven wat voor weer het was. In de regel is dit alles wat dagboekschrijvers doen.
Hoe meer de mens sukkelt en spartelt, hoe beter de schrijver schrijft.
Schrijvers zijn ziekelijk nieuwsgierig naar alles wat ze niet aangaat.
Dagelijks stukjes schrijven is een gek vak. Soms vragen de mensen: ‘Wanneer houd je er eens mee op?’ Ik denk zelf ook wel eens: ‘Ik hou ermee op.’ Maar dan hou ik er niet mee op. Je moet er pas mee ophouden, geloof ik, als je nooit meer denkt: ‘Ik hou ermee op’. Maar dan hou je er niet meer mee op.
Wie schrijft, wenst begrepen te worden door allen die zijn taal kennen.
Alle grote dichters worden van nature, onvermijdelijk, criticus.
