Willem Frederik Hermans
Tag: Schrijvers
Wie te dom is om een schilderij te verzinnen, kan altijd nog in de spiegel kijken en uit de krant overschrijven wat voor weer het was. In de regel is dit alles wat dagboekschrijvers doen.
Een origineel schrijver is, zolang hij niet dood is, altijd aanstootgevend.
De taal is een handschoen die strak om de huid van de inhoud getrokken is. Je moet er een heleboel weggooien, voor je die ene vindt, die precies past. Schrijven is schrappen.
Hoe meer de mens sukkelt en spartelt, hoe beter de schrijver schrijft.
Het geheugen van een schrijver is een verraderlijk duistere schacht, waaruit hij soms, eerlijk verheugd, goud opdiept dat hem, bij nadere beschouwing, niet toebehoort.
De grote dichters vergrijzen niet. Alleen hun lichamen vervallen en gaan tenslotte dood.
De gedachten van een schrijver over God doen ons niet God kennen, maar zij doen ons de schrijver kennen.
Goethe: helder water in een aarden kruik, maar op den duur toch ook een beetje een gigantische plafondengel, bij wie je soms oneerbiedig denkt: ‘Wat zou jij een zeur zijn als je geen genie was.’
