Godfried Bomans
Tag: Schrijvers
Een origineel schrijver is, zolang hij niet dood is, altijd aanstootgevend.
Alleen dan is het voor een schrijver de moeite waard geschreven te hebben, als hij de zekerheid heeft hardop uit te spreken wat zijn publiek wel heeft geweten, maar altijd heeft verzwegen; wat het gedroomd heeft, maar bij het ontwaken verdrongen.
Wie te dom is om een schilderij te verzinnen, kan altijd nog in de spiegel kijken en uit de krant overschrijven wat voor weer het was. In de regel is dit alles wat dagboekschrijvers doen.
Hoe meer de mens sukkelt en spartelt, hoe beter de schrijver schrijft.
Het geheugen van een schrijver is een verraderlijk duistere schacht, waaruit hij soms, eerlijk verheugd, goud opdiept dat hem, bij nadere beschouwing, niet toebehoort.
Men wordt schrijver door de drift voor de vorm. De inhoud is punt twee.
Alle grote dichters worden van nature, onvermijdelijk, criticus.
Dagelijks stukjes schrijven is een gek vak. Soms vragen de mensen: ‘Wanneer houd je er eens mee op?’ Ik denk zelf ook wel eens: ‘Ik hou ermee op.’ Maar dan hou ik er niet mee op. Je moet er pas mee ophouden, geloof ik, als je nooit meer denkt: ‘Ik hou ermee op’. Maar dan hou je er niet meer mee op.