Oscar Wilde
Tag: Schrijven
Schrijftaal is geen spreektaal. Schrijven zoals je spreekt, dat is pas onzin. Schrijven moet je doen zoals in de toespraken van de koningin. Met verheven taal een effect bereiken over banale onderwerpen, dat is pas literatuur.
Als je het opschrijft, staat het meteen op papier ook.
Het probleem dat de ontploffing van het seks-taboe in de letteren meebrengt is de overdaad aan obscene mededelingen. Er blijft niets meer te raden over. Daardoor ontstaat een soort erotische geluidshinder die je doof schreeuwt.
Alleen dan is het voor een schrijver de moeite waard geschreven te hebben, als hij de zekerheid heeft hardop uit te spreken wat zijn publiek wel heeft geweten, maar altijd heeft verzwegen; wat het gedroomd heeft, maar bij het ontwaken verdrongen.
Schilderen en schrijven, takken van één boom en die boom ben ik.
Brieven schrijven, de verrukkelijkste manier van tijd verspillen.
Wie te dom is om een schilderij te verzinnen, kan altijd nog in de spiegel kijken en uit de krant overschrijven wat voor weer het was. In de regel is dit alles wat dagboekschrijvers doen.
Wat heeft de vlakgum allemaal gelezen en onthouden?
