François de La Rochefoucauld
Tag: Hartstocht
Het is met onze hartstochten als met vuur en water: het zijn goede dienaars, maar slechte meesters.
Men loopt vaak zelfs met zijn misdadigste hartstochten te koop, maar de afgunst is een schuchtere en beschaamde hartstocht, die men nooit durft bekennen.
Vergissen is menselijk, duivels echter als men door hartstocht blijft vergissen.
Hartstocht is een soort koorts in de geest, die ons altijd zwakker achterlaat dan zij ons aantrof.
In het menselijk hart volgen de hartstochten elkaar voortdurend op, zodat de ruïne van de ene bijna altijd het fundament van een andere is.
Ik weet nooit of ik medelijden moet hebben met iemand die tot bezinning komt, of dat ik hem moet feliciteren.
Hartstochten verwekken dikwijls andere, die eraan zijn tegengesteld: gierigheid brengt soms verkwisting voort en verkwisting gierigheid; men is vaak sterk uit zwakheid en vermetel uit vreesachtigheid.
Wijze mensen mogen zeggen wat ze willen, maar de ene hartstocht wordt nooit genezen door een andere.