Sanial-Dubay
Tag: Genot
Het besef van de valsheid der genoegens die men smaakt, en de onbekendheid met de ijdelheid der genoegens die wij missen, zijn oorzaak van onze wispelturigheid.
De rozen van het plezier blijven zelden lang genoeg bloeien om de slapen te versieren van hem die ze plukt, en het zijn de enige rozen die hun zoetheid niet behouden nadat ze hun schoonheid verloren hebben.
Tussen het genot der zinnen en de vrede der ziel blijft de mens slechts de bange keuze.
De lichtmot vliegt in de vlam der lamp, omdat zij de smart van het verbranden niet kent; de visch slikt het aas van den vischhaak, omdat hij het gevaar daarvan zich niet bewust is. Wij echter laten niet af van de genietingen des levens, ofschoon wij zeer goed weten dat deze omstrikt zijn met een net van onheil: wee over de ondoorgrondelijke diepte van het onverstand.
Wanneer de genoegens ons hebben uitgeput, zeggen wij dat wij de genoegens hebben uitgeput, en dat niets het hart van de mens kan verzadigen.
Het leven moet opgevuld worden, en degene die niet in staat is tot geestelijk genot moet zich tevredenstellen met het genot dat zijn zinnen hem kunnen verschaffen.
Genoegens lijken op moerassige gronden, waar men licht overheen moet snellen zonder ooit te blijven staan.
De genotzucht verslindt alles, het liefst echter het geluk.
