Ernst Hohenemser
Tag: Eenzaamheid
Ik ben nooit minder eenzaam dan wanneer ik alleen ben.
Een mens is niet gemaakt om alleen te zijn. Hij kan het proberen, maar hij houdt het nooit vol. De enige ruimte waar het om gaat, is de oksel: er moet iemand zijn bij wie je kan wegkruipen, bij wie je je kan verstoppen. Als je dàt hebt, moet er veel gebeuren wil je die geborgenheid weggooien voor een zweefsprong met een toevallige voorbijgangster.
Het gevoel van eenzaamheid is smartelijk, wanneer het ons in het gewoel der wereld, ondraaglijk, wanneer het ons in de schoot van ons gezin overvalt.
Ik heb nooit een gezelliger kameraad gevonden dan de eenzaamheid.
God heeft het heelal geschapen uit wanhoop, uit eenzaamheid. God is wel almachtig, maar niet alwetend: na elke scheppingsdag zag Hij dat het goed was.
Het gerecht eenzaamheid smaakt wel goed als je het niet elke dag eet.
De eenzaamheid is een goede plaats om te bezoeken, maar een slechte plaats om te verblijven.
Ik en mijn eenzaamheid kunnen het goed met elkaar vinden, we trekken onkruid, plukken een meiknol en eten hem op onder de borrel. We kletsen wat af, ik en mijn eenzaamheid.
