Simon Carmiggelt
Tag: Luisteren
De menselijke conversatie in het algeméén is een akoestisch proces, waarin de een een gedruis maakt, dat door de ander alleen wordt verdragen omdat hij, zodra het ophoudt, de dan vacante stilte zelf mag vullen.
En dan luisteren, overal luisteren, tot op de grond der dingen luisteren.
Mensen die veel en onbevangen luisteren, hebben ook het meest te vertellen.
De meeste mensen luisteren alleen naar hun geweten wanneer het zegt: ga je gang maar.
Mijn wensen zijn dwazen, zij schreeuwen dwars door Uw zangen heen, mijn Meester. Laat mij slechts luisteren.
Er is een groot verschil tussen ‘ik kan dat niet doen’ en ‘ik wil dat niet doen’ gewoonlijk moet men dit laatste verstaan als men het eerste zegt.
