Simon Carmiggelt
Citaten van: Simon Carmiggelt
Simon Carmiggelt (1913-1987), Nederlandse journalist, schrijver en dichter, onder meer bekend om zijn ‘Kronkels’. Cabaretteksten schreef hij voor onder meer Wim Kan en Wim Sonneveld, waaronder Sonnevelds conférences Croquetten en De jongens. In 1961 werd Carmiggelt de Constantijn Huygens-prijs toegekend en in 1977 de P.C. Hooft-prijs voor het jaar 1974.
Overzicht van boeken van Simon Carmiggelt
Oude mensen hebben, door de eeuwen heen, altijd beweerd dat het vroeger beter was, maar tegenwoordig wordt hun leven gecompliceerd door de omstandigheid dat ze daarin gelijk hebben.
Dagelijks stukjes schrijven is een gek vak. Soms vragen de mensen: ‘Wanneer houd je er eens mee op?’ Ik denk zelf ook wel eens: ‘Ik hou ermee op.’ Maar dan hou ik er niet mee op. Je moet er pas mee ophouden, geloof ik, als je nooit meer denkt: ‘Ik hou ermee op’. Maar dan hou je er niet meer mee op.
Journalistiek is habituele oppervlakkigheid.
We lachen als we herkennen.
Het aantrekkelijke van onze democratie is niet, dat we eens in de vier jaar een man mogen kiezen in het parlement, voor welks verheven gekissebis we vervolgens geen belangstelling kunnen opbrengen, maar dat we ons onvoltooide zelf mogen zijn, zonder te worden opgebracht.
Genieën worden verguisd, maar als alle verguisde Amsterdammers genieën waren stonden we er nu een stuk beter op.
Vogels die te vroeg zingen zijn voor de poes en auteurs, die zich voortijdig op de borst slaan, worden verslonden door de kritiek.
Wie het gevoel krijgt dat de politie hem niet bedreigt doch beschermt, wordt oud of heeft geld geërfd.