Johann Wolfgang von Goethe
Categorie: Geen categorie
De hele conceptie van een hemel vind ik iets walgelijks. Alleen al om het feit dat iemand daarboven gelukkig zou zijn in Gods aangezicht en daarbij vergeet wat er op aarde met zijn medemensen is gebeurd, alleen al dààrom hoort hij in de hel thuis.
Wij leven in een wereld waarin het aforisme het veld heeft moeten ruimen voor de wisecrack.
Het motief alleen maakt de waarde uit van de daden der mensen, en de belangeloosheid geeft ze hun edelste glans.
Het doet veel mensen leed, wanneer zij gedwongen zijn, tegen beter weten in te handelen, en nog meer mensen, wanneer zij gedwongen zijn, tegen slechter weten in te handelen.
Evenals een sterke plant overal wortel schiet, zo vestigt de deugd zich stevig in een flink karakter en een werkzame geest.
Als jongeman bad ik tot God: ‘Geef me kuisheid en matigheid. Maar nu nog even niet.’
De realiteit laat nog een hoop over aan de verbeelding.
De oude vijver
Het geluid van kikker
De geur van Haiku
