Simon Carmiggelt
Categorie: Geen categorie
De kortste dwalingen zijn altijd de beste.
Eenzaamheid wekt tot leven, isolement doodt.
De rede, helaas, verzet geen bergen. Zij tracht enkel eromheen te wandelen om te kijken wat er zich aan de andere kant bevindt.
Sommige mensen doen grote uitgaven om kleinere te vermijden; zij nemen als het ware een rijtuig om hun schoenen te besparen.
Eén goede daad die sterft, sleept duizend andere, Die op haar wachten, met zich in het graf.
Niet word de Godheyd met kappel noch kerck besloten : Se straelt in ’t heyligh hart: waer dat is, daer is God.
Ik heb altijd de dwaasheid der hartstochten verkozen boven de wijsheid der onverschilligheid.
De mens is slechts dan waarlijk groot, wanneer zijn handelingen hem door zijn hartstochten worden ingegeven.
