Wim Kan
Auteur: admin
Er is een tij in al wat de mens doet, Dat, met de vloed bezeild, naar het geluk leidt; Eenmaal verzuimd, blijft heel de levensreis, Belemmerd door ondiepten en gevaren.
De kwaliteit van de ziel van een vrouw is recht evenredig met de lengte van haar tong.
Om buiten de wet te leven moet je zéér eerlijk zijn.
Dat gepraat naar buiten over mijn gezin dit en mijn kinderen dat: daar heeft de bevolking niks mee te maken, met wat je thuis doet.
Wat de rui is voor de vogels, de tijd waarin zij hun veren verliezen, dat zijn de tegenslag of het ongeluk, de moeilijke tijden voor ons mensen. Je kunt erin blijven, je kunt er ook als herboren uitkomen.
Er bestaat een tegengif tegen het lijden: je bevrijden van begeerte, van gehechtheid, van het zelf.
Sektarische gevoelens en kritiek op andere leringen of andere sekten is heel slecht, giftig en dient te worden vermeden.
De werkelijk moderne kunstenaar voelt de abstractie der schoonheids-ontroering bewust: hij erkent bewust, dat de schoonheidsontroering cosmisch, universeel is.
