Eliza Laurillard
Tag: Gierigheid
Laat schrapen wie dat wil,
De gierigaard is als dorre zandgrond, die alle regen en dauw opzuigt, doch geen vruchtdragende gewassen voortbrengt tot het welzijn van anderen.
De duivel ligt te piekeren in de geldkist van een wrek.
De hartstochten zijn elkaars tegenstander: de trots bestrijdt de eerzucht, de gierigheid bestrijdt de liefde, de ijdelheid bestrijdt ze alle.
Van alle mensen is de gierigaard er het slechtste aan toe: bij zijn leven wordt hij veracht en na zijn dood uitgelachen.
De gierigaard heeft zo’n afkeer van het woord ‘geven’, dat hij nooit zegt: ‘Ik geef u mijn beste wensen’, maar: ‘Ik leen ze u uit.’
Wat wil het zeggen, wanneer wij iets ‘van ons’ noemen? Evenveel, als wanneer wij een bed in een herberg ‘van ons’ noemen.
Wanneer alle zonden oud in ons zijn en op krukken gaan, ligt de gierigheid nog pas in de wieg.
De gierigheid slaat hen, die ermee behept zijn, dermate met blindheid, dat alle argumenten ter wereld niet voldoende zijn om iemand ervan te overtuigen dat hij een gierigaard is.
